จงวางแก้วใบนั้นลง ขณะที่ครูกำลังสอนนักเรียนของเขาในหัวข้อการจัดการกับความกดดันและความเครียด ครูได้หยิบแก้วน้ำใบหนึ่งขึ้นมาและถามนักเรียนว่า ” พวกเธอคิดว่าแก้วน้ำใบนี้หนักเท่าไร ” ตำตอบของนักเรียนมีตั้งแต่ 20 กรัม ถึง 500 กรัม  ” มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักที่แท้จริงของแก้วว่าหนักเท่าไร แต่ขึ้นอยู่กับว่าเฑอถือมันไว้นานเท่าใด ” ถ้าครูถือมันไว้เพียงหนึ่งนาที่ ก็ไม่มีปัญหาอะไร ถ้าครูถือมันไว้นานหนึ่งชั่วโมง แขนของครูก็จะปวด ถ้าครูถือมันไว้หนึ่งวัน พวกเธอคงต้องเรียกรถพยาบาล

” แม้ที่จริงจะเป้นน้ำหนักเดียวกัน แต่ยิ่งถือมันไว้นานเท่าไร มันยิ่งหนักมากขึ้นเท่านั้น ”

” ถ้าเราแบกภาระ (ความทุกข์ ความหนักใจ ฯลฯ) ของเราไว้ตลอดเวลา ไม่ช้าก็เร็ว ภาระนั้นจะยิ่งหนักขึ้นจนเราจะไม่สามารถแบกมันไว้ได้อีก ”

ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำ คือ วางแก้วลงชะ พักสักระยะ ก่อนจะถือมันขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เราจะต้องวางสิ่งเราแบกลงเป็นระยะ เราจึงจะสามารถฟื้นพลังขึ้นมาใหม่ และสามารถแบกมันได้อีกครั้ง ดังนั้นก่อนเธอจะกลับบ้านในคืนนี้ จงวางภาระของเธอลง อย่านำมันกลับไปบ้านด้วย เธอสามารถยกมันขึ้นมาใหม่ได้ในวันพรุ่งนี้

ไม่ว่าเป็นภาระใดก็ตามที่เธอแบกอยู่ในตอนนี้ วางมันลงสักพัก ถ้าเธอทำได้ ค่อยยกมันขึ้นมาใหม่เมื่อเธอได้พักแล้ว ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุขกับมัน